شرط اوّل : استطاعت مالى مسألهء 18 - در استطاعت براى حج ، علاوه بر داشتن هزينهء رفت و برگشت ، داشتن ضروريات زندگى و آنچه در گذران زندگى به آن نياز دارد نيز شرط است ؛ مثل خانهء مسكونى ( ملكى يا اجاره‌اى ) ، اثاث خانه ، وسيلهء سوارى و مانند آن ؛ البتّه در حدّى كه مناسب شأن او باشد ، و چنانچه عين آنها را ندارد ، پول يا معادل قيمت آن را داشته باشد . مسألهء 19 - اگر ضروريات زندگى را براى حج هزينه كند حجّ او صحيح است ؛ ولى كفايت از حجّ واجب نمىكند . مسألهء 20 - كسى كه نياز به ازدواج دارد در صورتى مستطيع مىشود كه علاوه بر مخارج حج ، هزينهء ازدواج را هم داشته باشد ، و منظور از نياز اين نيست كه به خاطر ترك آن به عسر و حرج بيفتد ، بلكه همين اندازه كه ازدواج از شؤون زندگى او باشد كافى است . مسألهء 21 - كسى كه از ديگرى طلب دارد ، و بقيّه شرايط استطاعت را نيز داراست ، اگر طلبش بدون دردسر قابل وصول است ، خواه وقت آن رسيده باشد يا نه ، واجب است طلب خود را وصول كند و به حج برود . مسألهء 22 - شخصى كه مستطيع نيست ، اگر هزينه‌هاى حج را با قرض گرفتن از ديگران فراهم كند ، مستطيع نمىشود ؛ هر چند بتواند در آينده بدهى خود را براحتى بپردازد ؛ و اگر با چنين پولى حج به جاى آورد كفايت از حجّة الاسلام نمىكند ؛ هرچند حجّش صحيح است . آرى اگر معادل وام ، اموالى داشته باشد كه از محلّ آن بتواند بدهى خود را به آسانى بپردازد ، مستطيع است . مسألهء 23 - شخص بدهكار هرگاه مخارج حج را داشته باشد ، ولى با پرداخت بدهى خود نتواند به حج برود ، مستطيع نيست ؛ مگر اين كه طلبكار عجله نداشته باشد ، و او هم مطمئن باشد كه بعداً قادر به اداى دين خواهد